Όταν χωρίζαμε
δυνατά
επαναλαμβάναμε.
Ο
χρόνος θα δείξει αν είναι αληθινή αγάπη
αυτο
που αισθάνομαστε εμεις οι δυο.
Με την σιωπή και με το πείσμα
παρηγορούσαμε ο ένας τον άλλον,
ανταλλάσσοντας τηλεπαθητικά
το μόνο αίσθημα που υπήρχε εκείνη τη στιγμή.
Φανταζόμασταν ότι βιώνουμε
κάτι που επαναλαμβάνεται
μόνο μια φορά και ποτέ ξανά.
Τώρα ο ψίθυρος ουρλιάζει
μέσα μου και με αγένεια βρίζει
όλους εκείνους που έλεγαν,
ότι ο χρόνος γιατρεύει και τις πιο οδυνηρές πληγές.
Και αναρωτιέμαι, που είναι αυτή η λήθη;
Και γιατί η εικόνα σου, πάνω στο τραπέζι,
έτσι με λαχτάρα ακόμη με κοιτάζει;
(Σαν να κάνει τις ίδιες ερωτήσεις)
Όταν χωρίσαμε,
σε μικρά κομμάτια
τα όμορφα συναισθήματα μας διαλύσαμε.
Φύγαμε χωρίς να γυρίσουμε,
αφήνοντας όλες τις γλυκές λέξεις που είπαμε.
Δεν σκεφτήκαμε, όμως, αυτήν την ημέρα
που τα μάτια μου επίμονα κοιτάζουν την εικόνα σου,
και θαυμάζουν την αξέχαστη ομορφιά σου,
και τότε καταλαβαίνουμε πως εύκολα,
χωρίς τύψεις και ντροπή χάσαμε την ευκαιρία μας.
Μην το κάνεις,
Καλύτερα να μην πεις: '' Εγώ το ξέχασα''.
Επειδή, θα λες ψέματα στον εαυτό σου
και ξέρω ότι δεν σου αρέσουν τα ψέματα.
Μην το κάνεις,
είναι καλύτερα και για τους δυο μας να μην μιλάς
για "κάποιον εκεί " που τώρα "αγαπάς".
Μια τέτοια φαντασία, για χάρη της ειρήνης,
πιο δύσκολα να ξεπεράσεις πάρα το χωρισμό.
Όταν χωρίσαμε
ενώ το πείσμα υπερίσχυσε την θλίψη,
σου έλεγα κατάματα:
''Μπορώ εύκολα να βρω μια άλλη''.
Όχι, δεν ήξερα τότε
ότι μετά από μια ειλικρινή αγάπη
ότι μετά από μια ειλικρινή αγάπη
ο χρόνος δεν γιατρεύει τις πληγές
αλλά με κάθε καινούργιο πρωί
σου φέρνει το συμπέρασμα,
πώς όταν χάσεις κάποιον τότε καταλαβαίνεις
πόσο αυτός ο κάποιος σημαίνει πολλά για σένα.
© V. Đorđević - 2014
Mετάφραση στα Eλληνικά - Marina Maca Nikolić
Mετάφραση στα Eλληνικά - Marina Maca Nikolić