ΣΤΗΝ ΣΙΩΠΗ

Στην σιωπή, μπροστά από τη σκιά μου,

ανοίγω το βιβλίο της αμαρτίας.

Στη σιωπή ξεφυλλίζω τις καμένες σελίδες,

με πνιγεί το ηχώ του χαρούμενου γέλιου σου.

Στη σιωπή του σβησμένου κόσμο μου,

ενώ η σκιά γυρνάει μέσα στο έρημο δωμάτιο μου,

κλείνω τα αυτιά μου, δεν θέλω να ακούσω

οδυνηρή ερώτηση -

 Τι έχω κάνει μαζί σου;

Στη σιωπή πηδάω τις σελίδες του βιβλίου,

γραμμένες παλιά, όταν ήσουν η δική μου.

Στη σιωπή την φωτογραφία σου κοιτάζω –

ήσουν πιο όμορφη από όλες τις νεράιδες.

Στη σιωπή την ψυχή μου μεθώ,

με το κοκτέιλ τις αμαρτίας και της οδυνηρής γνώσης,

στη σιωπή, ακόμη και η σκιά μου από

την θλίψη μου σίγα-σίγα φεύγει.

Στη σιωπή έμεινα μόνος μου,

κλείνω το βιβλίο της αμαρτίας.

Στη σιωπή και σκιά εξαφανίζετε.

Με αφήνει στη μέση του δωματίου

με το βιβλίο της αγάπης μας

και με την ανάμνηση του χαρούμενου γέλιου σου.

Στη σιωπή, το μετώπου μου στο βιβλίο βάζω

και προσεύχομαι στον Θεό να με συγχωρήσει για τις αμαρτίες μου.

Στη σιωπή, θα περιμένω μέχρι το θάνατο

για να βλέπω και πάλι τα γλυκά σου χαμόγελα.

© V. Đorđević
Mετάφραση στα Eλληνικά - Marina Maca Nikolić